لاَ يُشَكِّكَنَّكَ فِى الْوَعْدِ عَدَمُ وُقُوْعِ الْمَوْعُوْدِ وَإِنْ تَعَيَّنَ زَمَنُهُ ، لِئَلَّا يَكُوْنَ ذَلِكَ قَدْحاً فِىْ بَصِيْرَتِكَ وَإِخْمَاداً لِنُّوْرِ سَرِيْرَتِكَ

“ลา ยุชักกิกันน่า ก้า  ฟิลวะ อฺดิ อะดะมุ วะกูอิลเมาอูด วะอิน ตะอัยย่าน่าซะมะนุฮู ลิอัลลา ยะกูน่า ซาลิก้า ก็อดฮัน ฟี บะซีร่อติ้ก้า วะอิคมาดัน ลินูริ ซะรีร่อติ้ก้า”

ท่านอิมาม อิบนุอะฏออิลแหละฮ์ กล่าวว่า

" จงอย่า สงสัยในสัญญาโดยสิ่งที่ถูกสัญญาไว้ยังไม่เกิด  และ แม้ว่าได้เจาะจงเวลาของสัญญาไว้แล้วก็ตาม เพื่อไม่ให้ความสงสัยนั้น ทำให้เกิดตำหนิขึ้นในตาใจของท่านและเพื่อไม่ให้รัศมีในหัวใจของท่านหม่นหมอง ลง"

บทวิภาษ
บทความเฉพาะกิจ  “ออกอีดิลอัฎฮาที่ไม่ต้องรอคำประกาศจากสำนักจุฬาราชมนตรี”

อ.มุรีด ทิมะเสน  ได้เขียนบทความเฉพาะกิจนี้  ณ  ที่บ้าน วันพฤหัสบดีที่ 28 ธันวาคม 2549

โดยเริ่มต้น  “อรัมภบท”  ว่า

เนื่องด้วยปีนี้ (พ.ศ. 2549) เมืองไทยออกอีดิลอัฎฮา 2 วัน นั่นคือวันเสาร์ที่ 30 ธ.ค. 49 และวันอาทิตย์ที่ 31 ธ.ค. 49  จึงสร้างความสับสนให้แก่พี่น้องมุสลิมในเมืองไทยเป็นอย่างยิ่งโดยพวกเขาตัดสินใจไม่ได้ว่าตนเองจะออกอีดอีด  อัฎฮาวันไหนกันแน่? บางคนกล่าวว่า ฉันจะออกตามคำประกาศของประเทศซาอุดิอาระเบีย เพราะวันวุกุฟ ( وقوف )
หรือวันอะเราะฟะฮฺ ( عرفة) มีที่ประเทศซาอุดิอาระเบียเพียงแห่งเดียวเท่านั้น ส่วนอีกใจหนึ่งก็ยังกังวลกับคำประกาศจากสำนักจุฬาราชมนตรีว่าด้วยความเชื่อเดิมที่ว่าต้องปฏิบัติตามผู้นำ  สิ่งต่างๆ ข้างต้นเป็นความกังวลที่ทวีเพิ่มมากขึ้นในการออกอีดอีดิลอัฎฮาปีนี้ (2549) เป็นอย่างยิ่ง

 ในทุกแง่มุมของการดำเนินชีวิต  มุสลิมต้องกำหนดและแสดงบทบาทของตนให้สอดคล้องกับหลักการของอิสลาม  ไม่ว่าจะเป็นการกำหนดบทบาทที่เกี่ยวข้องกับตนเอง  ครอบครัว  สังคม  และประเทศชาติ  ดังนั้น  วันสงกรานต์จึงถือเป็นวันหนึ่งที่ประเทศไทยกำหนดให้มีความสำคัญ  แต่ในเมื่อมุสลิมเป็นส่วนหนึ่งของชนในชาติ  แล้วเราจะกำหนดจุดยืนและบทบาทของตนเอย่างไรเกี่ยวกับวันสงกรานต์นี้

ความหมายของ วันสงกรานต์

คำว่า "สงกรานต์" มาจากภาษาสันสฤกตว่า สํ-กรานต แปลว่า ก้าวขี้น ย่างขึ้น หรือก้าวขึ้น การย้ายที่ เคลื่อนที่ คือพระอาทิตย์ย่างขึ้น สู่ราศีใหม่ หมายถึงวันขึ้นปีใหม่ ซึ่งตกอยู่ในวันที่ 13,14,15 เมษายนทุกปี แต่วันสงกรานต์นั้นคือ วันที่ 13 เมษายน เรียกว่า วันมหาสงกรานต์ วันที่ 14 เป็นวันเนา วันที่ 15 เป็นวันเถลิงศก

ปรัชญาของความตายในทัศนะของบะดีอุซซะมาน ซะอี้ด อัลนุรซีย์

ความตาย เป็นอีกหัวข้อหนึ่งที่นักปรัชญาและนักวิชาการทุกยุคทุกสมัยให้ความสนใจ พวกเขามโนภาพความตายจากทัศนะและจุดยืนของตนเอง บางท่านมีมุมมองทางวัตถุนิยม ความตายในทัศนะของพวกเขาจึงไม่ได้เป็นมากไปกว่า การที่ร่างกายหยุดการทำงาน
ทางกายภาพอันเนื่องมาจากสาเหตุทางธรรมชาติ หรือสาเหตุที่เกิดขึ้นแบบฉับพลันที่ทำให้อายุไขจบสิ้นลงไป

ส่วนอีกกลุ่มมีมุมมองทางด้านจิตวิญญาณ (ตรงข้ามกับวัตถุนิยม) ความตายในทัศนะของพวกเขาคือ
การตัดความสัมพันธ์เชื่อมโยงระหว่างวิญญาณกับร่างกายอย่างสมบูรณ์
ซึ่งมันคือระดับขั้นหนึ่งที่จำเป็นต่อการที่จะก้าวขึ้นไปสู่ระดับขั้นใหม่ที่ชีวิตจะได้รับการตะญัลลีย์ (การสำแดงให้เห็นแจ้งประจักษ์)ในอีกระดับหนึ่งที่สูงส่งและมีเกียรติกว่า

อันมนุษย์มีวันต้องสิ้นสุดไปไม่ว่าจะเป็นผู้ใดก็ตาม  เช่นเดียวกัน  ท่านศาสนทูตมุฮัมมัด
ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม  ผู้ซึ่งเป็นสามัญชนธรรมดา  ก็จำต้องจากลาอุมมะฮฺผู้เป็นที่รักยิ่ง  และด้วยกาลเวลาที่ผันผ่านไป  นับตั้งแต่ภารกิจของท่านได้เริ่มต้นขึ้นจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต  ท่านได้ทิ้งไว้ซึ่งแบบฉบับที่ทรงคุณค่าและสมบูรณ์แบบแก่บรรดามนุษยชาติ

อัลลอฮฺ  ซุบฮานะฮูวะตะอาลา  ทรงตรัสว่า “วันนี้เป็นวันที่ฉันได้ทำให้ศาสนาสมบูรณ์สำหรับพวกท่านแล้ว  เป็นวันที่ฉันได้ให้เนียะอฺมัตแก่พวกท่านอย่างครบถ้วนแล้ว  และวันที่ฉันยินดีให้อิสลามเป็นครรลองในการดำเนินชีวิตของพวกท่าน”

มีรายงานจากท่านนบี  ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ว่า  เมื่อโองการนี้ได้ถูกประทานลงมา  ท่านซัยยิดินาอุมัรถึงกับร้องไห้  ซึ่งท่านนบี  ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม  ได้พูดกับท่านอุมัรว่า  “โอ้อุมัร  เหตุใดท่านจึงร้องไห้”  ท่านอุมัรกล่าวว่า  “ฉันร้องไห้เพราะพวกเราได้รับทราบข้อมูลในเรื่องศาสนาเพิ่มเติม  เมื่อศาสนาสมบูรณ์แล้วก็จะไม่มีสิ่งใด ๆ อีกนอกจากจะค่อย ๆ เสื่อมลง”  ท่านนบี  ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม  ได้บอกกับท่านอุมัรว่า  “ความจริงเป็นอย่างที่ท่านเข้าใจ”