ผู้เขียน หัวข้อ: พินัยกรรม ตามหลักการศาสนา 1  (อ่าน 1262 ครั้ง)

0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้

ออฟไลน์ ابن سفيان السراجى

  • เพื่อนใหม่ (O_0)
  • *
  • กระทู้: 50
  • Respect: +1
    • ดูรายละเอียด
พินัยกรรม ตามหลักการศาสนา 1
« เมื่อ: ก.พ. 01, 2009, 01:07 PM »
0

 salam
 
   พินัยกรรมเป็นนิติกรรมอย่างหนึ่ง ซึ่งกฎหมายอิสลามได้ให้การยอมรับ แม้จะมีลักษณะขัดกับหลักการก็ตาม กล่าวคือตามหลักการนั้นการทำนิติกรรมจะทำได้ในขณะที่บุคคลยังมีชีวิตอยู่เท่านั้นหากบุคคลได้ตายไปแล้วไม่สามารถทำนิติกรรมใดๆเกี่ยวกับทรัพย์สินของตนได้อีกต่อไป เพราะทรัพย์สินทั้งหมดได้ตกเป็นของทายาทไปแล้ว อย่างไรก็ตามการทำพินัยกรรมนั้น แม้ว่าจะกระทำในช่วงเวลาที่ผู้ทำยังมีชีวิตอยู่ก็จริง แต่ก็กำหนดให้มีผลหลังจาก ผู้ทำได้เสียชีวิตแล้ว จึงเหมือนกับการทำนิติกรรมหลังจากผู้ทำได้เสียชีวิตไปแล้ว แต่กฎหมายอิสลามได้เปิดช่องหรือโอกาสให้
เจ้าของทรัพย์สินมีโอกาสกำหนดการเผื่อตายด้วยการให้เขาสามรถกระทำบางอย่างโดยหวังผลบุญ หรือเพื่อตอบแทนบุคคลที่เคยมีบุญคุณต่อเขา หรือแม้แต่เพื่อหวังให้ความช่วยเหลือเพื่อนพ้องหรือญาติมิตรสหายบางคน ซึ่งไม่ใช่ทายาทโดยธรรมของเขา ขณะเดียวกันหากเขาได้ยกทรัพย์ให้ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ก็กลัวว่าจะทำให้มีผลกระทบต่อฐานะของตัวเองได้กฎหมายอิสลามจึงเปิดโอกาสให้เขาทำนิติกรรมโดยให้มีผลเมื่อเขาได้เสียชีวิตไปแล้ว          
                                         
   พระองค์อัลลอฮฺได้ตรัสว่า
         
   “การทำพินัยกรรมให้แก่ผู้บังเกิดเกล้าทั้งสองและญาติสนิทโดยชอบธรรมนั้น ได้ถูกกำหนดแก่พวกเจ้า เมื่อความตายได้มายังคนหนึ่งคนใดในพวกเจ้าทั้งหลายหากพวกเจ้าได้ทิ้งทรัพย์สมบัติไว้ ทั้งนี้เป็นหน้าที่ของผู้ยำเกรงทั้งหลาย”
         
   (ซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮฺ อายะฮฺที่ 180)
         
   พระองค์อัลลอฮฺได้ตรัสไว้อีกว่า
          
   “ทั้งนี้หลังจากพินัยกรรมที่เขาได้สั่งเสียไว้ หรือหลังจากหนี้สิน”
         
   (อันนิสาอฺ อายะฮฺที่ 11)
         
   พระองค์อัลลอฮฺได้ตรัสไว้อีกว่า
         
   “หลังจากพินัยกรรมที่พวกเจ้าสั่งเสียมันไว้หรือหลังจากหนี้สิน”
         
   (อันนิสาอฺ อายะฮฺที่ 12)
         
   พระมหาคัมภีร์อัลกุรอานอายะฮฺแรกได้บ่งบอกถึงบทบัญญัติการทำพินัยกรรมให้กับบิดามารดาและญาติสนิท ส่วนสองอายะฮฺถัดมาได้บ่งบอกถึงการดำเนินการจัดการตามพินัยกรรมนั้นต้องกระทำภายหลังจากการใช้หนี้เสียก่อน          
         
   ส่วนหลักฐานจากอัลหะดีษนั้น หะดีษของท่านสะอัด บุตรอบีวักก็อศที่ต้องการทำพินัยกรรมเศษหนึ่งส่วนสามหรือครึ่งหนึ่งของทรัพย์สินทั้งหมดของเขา เพราะไม่มีทายาทที่จะรับมรดก นอกจากบุตรสาวของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น โดยท่านนบี (ซล.) ได้กล่าวกับเขาว่า          
   ส่วนหลักฐานจากอัลหะดีษนั้น หะดีษของท่านสะอัด บุตรอบีวักก็อศที่ต้องการทำพินัยกรรมเศษหนึ่งส่วนสาม
หรือครึ่งหนึ่งของทรัพย์สินทั้งหมดของเขา เพราะไม่มีทายาทที่จะรับมรดก นอกจากบุตรสาวของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น โดยท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ได้กล่าวกับเขาว่า          
   ท่านนบีได้กล่าวไว้อีกว่า
          
   “แท้จริงอัลลอฮฺได้ทรงมอบให้แก่พวกเจ้าหนึ่งในสามจากทรัพย์สินของพวกเจ้าตอนที่พวกเจ้าเสียชีวิต เพื่อ
เพิ่มความดีของพวกเจ้า ทั้งนี้เพื่อพระองค์จะได้ทรงเพิ่มผลงานของพวกเจ้า”          
            
   ท่านนบีได้กล่าวไว้อีกว่า
         
   “ไม่ใช่สิทธิของมุสลิมคนหนึ่งที่เขาจะนอนเป็นเวลาสองคืน โดยที่เขามีสิ่งที่ต้องการทำพินัยกรรม นอกเสีย
จากว่าพินัยกรรมของได้ถูกบันทึกไว้อยู่ที่เขา”         
            
              
   ความหมายของพินัยกรรม
         
   พินัยกรรม ตามคำนิยามของนักกฎหมายอิสลามหมายถึง การยกกรรมสิทธิ์ให้กับผู้อื่นที่มีผลภายหลังจากการตายโดย
ความเสน่หา จะเป็นวัตถุหรือผลประโยชน์ก็ตาม
         
   องค์ประกอบของพินัยกรรม          
   องค์ประกอบของการทำพินัยกรรมมี 4 ประการ


ผู้ทำพินัยกรรม
 
ผู้รับพินัยกรรม
 
ทรัพย์สินพินัยกรรม

ศีเฆาะฮฺ
       
              
   ผู้ทำพินัยกรรม
         
   ผู้ทำพินัยกรรมมีเงื่อนไขดังต่อไปนี้

ก. จะต้องเป็นบุคคลที่บรรลุนิติภาวะตามกฎหมายอิสลาม มีสติปัญญาที่สมบูรณ์ เป็นอิสระชนจะเป็นเพศชายหรือหญิง มุสลิมหรือมิใช่มุสลิมก็ตาม นักกฎหมายอิสลามมีความเห็นสอดคล้องกันว่า ผู้ทำพินัยกรรมจะต้องเป็นบุคคลที่มีสติปัญญาสมบูรณ์ และจะต้องเป็นอิสระชน ฉะนั้นการทำพินัยกรรมของบุคคลที่มีสติปัญญาฟั่นเฟือน วิกลจริตและผู้ที่เป็นทาสจึงไม่มีผลบังคับใช้
ส่วนการทำพินัยกรรมของผู้เยาว์ที่มีความรู้สึกรับผิดชอบแล้ว (المميز ) นั้น ตามทัศนะของ มัซฮับมาลิกีย์ มัซฮับหัมบะลีย์และทัศนะหนึ่งของอิหม่ามชาฟิอีย์มีความเห็นว่า พวกเขาสามารถทำพินัยกรรมได้ เพราะพินัยกรรมมิได้ทำให้กรรมสิทธิ์ของเขาหมดไปในขณะนั้นทันที และพินัยกรรมยังทำให้เขาได้รับผลบุญภายหลังจากที่เขาเสียชีวิตไปแล้งอีกด้วย (al-Sharbini, 1958 : 39)
โดยอาศัยทัศนะหนึ่งของท่านอุมัรตามรายงานดังต่อไปนี้
         
   “ จากอบีบักรฺ บุตรมุฮัมมัด บุตรอัมรฺ บุตรหัซมฺว่า มีเด็กชายคนหนึ่งกำลังจะตายที่มะดีนะฮฺ ขณะที่ทายาท
โดยชอบธรรมของเขาอยู่ที่ประเทศซาม (ซีเรีย) จึงได้มีการเล่าเรื่องของเขาแก่ท่านอุมัร บุตรค็อฏฏ็อบ และได้
มีการถามท่านว่า “เด็กคนหนึ่งกำลังจะตาย เขาทำพินัยกรรมได้หรือไม่ ?” ท่านอุมัรตอบว่า “ให้เขาทำพินัย
กรรมเถิด” เด็กคนนั้นจึงได้ทำพินัยกรรมด้วยกับบ่อใบหนึ่งเรียกว่าบ่อ”ญัชม์”และทายาทของเขาได้ขายบ่อ
ด้วยกับราคาสามหมื่น ท่านอบูบักรฺได้เล่าอีกว่า “เด็กชายคนนั้นมีอายุสิบปีหรือสิบสองปี”         
         
   การผ่อนปรนในเรื่องอายุของผู้ทำพินัยกรรมนั้นเป็นสิ่งที่ควรกระทำเป็นอย่างยิ่ง ทั้งนี้เพราะการทำพินัยกรรมนั้น
เป็นนิติกรรมอย่างหนึ่งที่ไม่มีผลเสียต่อผู้กระทำแต่อย่างใด เพราะพินัย กรรมจะมีผลหลังจากที่ผู้ทำพินัยกรรมเสียชีวิตไป
แล้ว การห้ามผู้ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะทำพินัยกรรมนั้นก็เพื่อรักษาผลประโยชน์ของผู้ทำนิติกรรมเองซึ่งในการทำพินัยกรรม
นั้นผลประโยชน์ของผู้ทำนิติกรรมจะไม่ได้รับผลกระทบแต่อย่างใด โดยเฉพาะกรณีที่ทำพินัยกรรมยกทรัพย์แก่ผู้มีบุญคุณ
ต่อผู้เยาว์ที่มิได้เป็นทายาทโดยธรรมของผู้เยาว์ และทายาทโดยธรรมนั้นไม่มีบุญคุณต่อผู้เยาว์ในช่วงเจ็บ ป่วยก่อน
จะตายแต่อย่างใด

ข. ผู้ทำพินัยกรรมจะต้องทำด้วยความสมัครใจ เพราะการทำพินัยกรรมเป็นการโอนกรรม สิทธิ์จึงจำเป็นต้องทำโดย
สมัครใจ ฉะนั้นการทำพินัยกรรมเพราะถูกบังคับ จากความผิด พลาดโดยไม่ได้ตั้งใจ หรือหลงลืมจึงไม่มีผลบังคับใช้
ส่วนเงื่อนไขของการจัดการตามพินัยกรรมของผู้ทำพินัยกรรมนั้น ผู้ทำพินัยกรรมจะต้องไม่เป็นผู้ที่มีหนี้สินเท่ากับจำนวน
ของทรัพย์มรดก เพราะการจัดการใช้หนี้นั้นต้องกระทำก่อนการจัดการพินัยกรรมโดยมติของนักกฎหมายอิสลาม และหาก
ทรัพย์สินที่ระบุในพินัยกรรมนั้นไปเกี่ยวข้องกับสิทธิของผู้อื่น คือหนี้สินดังกล่าว การทำพินัยกรรมในลักษณะนี้จึงขึ้นอยู่
กับการอนุญาตของเจ้าหนี้ทั้งหลาย หากเขาเหล่านั้นอนุญาตก็ถือว่าพินัยกรรมนั้นมีผลใช้ได้และสามารถจัดการให้เป็นไป
ตามคำสั่งของผู้ทำพินัยกรรมได้ แต่หากเขาเหล่านั้นไม่ยินยอมก็ถือว่าพินัยกรรมนั้นใช้ไม่ได้          
              
   ผู้รับพินัยกรรม
         
   ผู้รับพินัยกรรมแบ่งได้ 2 ประเภทดังนี้

ก. ประเภทที่เป็นองค์กรหรือหน่วยงาน
ประเภทที่เป็นองค์กร หรือหน่วยงานนั้นมีเงื่อนไขว่าจะต้องไม่เป็นองค์กรหรือหน่วยงานที่กระทำความผิดต่อหลักการ
ศาสนาหรือสร้างความเสียหายให้กับสังคม หากผู้รับพินัยกรรมเป็นองค์กรหรือหน่วยงานที่กระทำความผิดต่อหลักการ
ศาสนาหรือสร้างความเสียหายให้กับสังคมก็ถือว่าการทำพินัยกรรมนั้นเป็นโมฆะโดยความเห็นของนักนักกฎหมายอิสลาม
ที่สอดคล้องกัน เช่นการทำพินัยกรรมให้สโมสรการพนัน สโมสรการบันเทิง การสร้างโดมครอบสุสาน การร้องให้โอด
ครวญกับผู้ตาย การสร้างหรือการซ่อมแซมโบสถ์ การเขียนคัมภีร์เตารอฮฺและอินญีล การเขียนหนังสือไสยศาสตร์และ
หนังสือที่ต้องห้ามทั้งหลาย การทำพินัยกรรมให้กับคู่สงครามและการจัดซื้อเครื่องดนตรีต่าง ๆ เพราะการทำพินัยกรรมนั้น
ถูกบัญญัติขึ้นเพื่อการสร้างความสัมพันธ์และการทำความใกล้ชิดกับพระผู้เป็นเจ้า จึงไม่อนุญาตให้ทำพินัยกรรมในสิ่งที่เป็น
ความชั่ว          
              
   ข. ประเภทบุคคล
ผู้รับพินัยกรรมประเภทบุคคลนั้นมีเงื่อนดังต่อไปนี้
(1) จะต้องเป็นบุคคลที่มีสภาพเป็นบุคคลในขณะทำพินัยกรรม คือจะต้องมีชีวิตอยู่แล้ว แม้ว่าจะยังเป็นทารกอยู่ในครรภ์ก็
ตาม ทั้งนี้หากคลอดออกมาอยู่รอดเป็นทารกภายในกำหนดเวลาของการตั้งครรภ์ที่สั้นที่สุดสำหรับหญิงผู้เป็นมารดา
ที่ร่วมหลับนอนตามปกติกับสามี หรือไม่เกินช่วงเวลาของการตั้งครรภ์ที่ยาวที่สุด หากหญิงผู้เป็นมารดาขาดจากการ
สมรสแล้วหรือมีสามีแต่มิได้ร่วมหลับนอนกับสามี
 
(2) เป็นบุคคลที่เป็นที่รู้จักในขณะที่ทำพินัยกรรม หากผู้ทำพินัยกรรมให้กับผู้รับพินัยกรรมที่ไม่ถูกรู้จักแล้ว ก็ไม่สามารถ
จัดการทรัพย์พินัยกรรมให้กับผู้รับพินัยกรรมได้ เพราะพินัยกรรมคือการโอนกรรมสิทธิ์ให้ในขณะที่ผู้ทำพินัยกรรมสิ้นชีวิต ตามทัศนะส่วนใหญ่ของนักกฎหมายอิสลาม หากบุคคลหนึ่งใดทำพินัยกรรมให้กับนาย มุฮัมมัดหรือนายคอลิด 1/3
ของทรัพย์หรือให้กับกลุ่มบุคคลที่เป็นมุสลิม โดยที่ไม่ได้ระบุจำนวนและไม่ได้กล่าวลักษณะที่มีความรู้สึกว่าเขาเหล่านั้น
มีความต้องการ เช่น กลุ่มคนมุสลิมที่ยากจน ถือว่าพินัยกรรมนั้นเป็นโมฆะในทัศนะของมัซฮับหะนะฟีย์ เพราะผู้รับพินัย
กรรมไม่เป็นที่รู้จัก จึงไม่สามารถส่งทรัพย์ที่ระบุในพินัยกรรมให้กับเขาได้ เช่นกับการทำพินัยกรรมของบุคคลหนึ่งให้กับ
ชายคนหนึ่งจากชายสองคน ถือว่าพินัยกรรมนั้นเป็นโมฆะในทัศนะของมัซฮับทั้งสี่ เพราะไม่ได้เจาะจงผู้รับพินัยกรรม

(3) เป็นบุคคลที่มีสิทธิ์ในการปกครองกรรมสิทธิ์ได้ การทำพินัยกรรมเป็นการโอนกรรมสิทธิ์จากผู้ทำพินัยกรรมให้กับผู้รับ
พินัยกรรม ผู้รับพินัยกรรมจึงต้องเป็นบุคคลที่ปกครองกรรมสิทธิ์ได้ เงื่อนไขข้อนี้เป็นความเห็นที่สอดคล้องกันระหว่าง
บรรดานักกฎหมายอิสลาม ฉะนั้นการทำพินัยกรรมให้กับสัตว์ต่างๆ โดยมี เจตนาให้ปกครองสิทธิ์หรือการทำพินัยกรรม
ให้โดยมิได้ตั้งใจให้ปกครองสิทธิ ถือว่าพินัยกรรมนั้นเป็นโมฆะ เพราะเป็นพินัยกรรมให้กับผู้ที่ไม่สามรถปกครองสิทธิได้
ในทัศนะของมัซฮับหะนะฟีย์ ชาฟิอีย์และมาลิกีย์ ส่วนการที่ผู้ทำพินัยกรรมกล่าวว่า “เพื่อใช้เป็นอาหารแก่สัตว์ตัวนี้”ถือ
ว่าพินัยกรรมนั้นมีผลบังคับใช้ โดยพิจารณาตามคำพูดของเขามิได้พิจารณาถึงเจตนาของเขา ในกรณีนี้ไม่จำเป็นต้องมี
การสนองรับ เพราะเหมือนกับมรดกจึงไม่จำเป็นต้องมีการสนองรับ เนื่องจากอุปสรรค และเช่นเดียวกับการวักฟฺ
( الوقف ) ให้กับบรรดาคนยากจน แต่สำหรับทัศนะของมัซฮับซาฟิอีย์แล้วมีเงื่อนไขว่า เจ้าของสัตว์จะต้องสนองรับพินัย
กรรม พินัยกรรมนั้น จึงจะมีผลบังคับใช้

(4) ไม่เป็นบุคคลที่ฆ่าผู้ทำพินัยกรรม ผู้รับพินัยกรรมจะต้องไม่เป็นผู้ที่ฆ่าผู้ทำพินัยกรรมตามทัศนะของมัซฮับหะนะฟีย์และ มัซฮับหัมบะลีย์หากผู้ทำพินัยกรรมได้ทำพินัยกรรมให้หลังจากการทำร้ายของผู้รับพินัยกรรม ต่อมาเขาก็เสียชีวิต ถือว่า
พินัยกรรมนั้นเป็นโมฆะ หรือผู้ทำพินัยกรรมได้ทำพินัยกรรมไว้ก่อนการทำร้าย ผู้รับพินัยกรรมก็ไม่มีสิทธิ์รับพินัยกรรมนั้น
ได้ เพราะการฆ่านั้นเป็นสิ่งทำให้พินัยกรรมเป็นโมฆะ ดังมีหะดีษของท่านนบีเล่าว่า          
              
   “ผู้ที่ฆ่านั้นไม่มีสิทธิในสิ่งหนึ่งสิ่งใด”          
         
   ท่านอิหม่ามอบูหะนีฟะฮฺได้กล่าวว่า
         
   หากทายาททั้งหลายยินยอมหรือไม่มีทายาทอื่นเลยก็ถือว่าพินัยกรรมนั้นมีผลบังคับใช้          
            
   ส่วนมัซฮับชาฟีอีย์ถือว่า การทำพินัยกรรมให้กับผู้ที่ฆ่านั้นมีผลบังคับใช้ ถึงแม้จะเป็นการฆ่าโดยการละเมิดก็ตาม หากผู้รับ
พินัยกรรมฆ่าผู้ทำพินัยกรรมโดยการละเมิด ผู้รับพินัยกรรมก็ยังมีสิทธิในการรับพินัยกรรมนั้น เพราะการทำพินัยกรรมเป็น
การปกครองกรรมสิทธิ์ด้วยการสัญญา จึงเหมือนกับการให้ ซึ่งต่างกับการรับมรดก
       
   สำหรับมัซฮับมาลีกีย์นั้น มีรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า การทำพินัยกรรมให้กับผู้ที่ฆ่านั้นมีผลบังคับใช้ จะเป็นฆ่าโดย
เจตนาหรือผิดพลาดก็ตาม เมื่อผู้ทำพินัยกรรมทราบว่าผู้รับพินัยกรรมเป็นผู้ฆ่าเขา และเขาก็มิได้เปลี่ยนแปลงพินัยกรรม
ของเขา เพราะสิ่งที่ทำให้พินัยกรรมเป็นโมฆะก็คือ การรีบเร่งของผู้รับพินัยกรรมในสิ่งหนึ่งก่อนที่จะถึงเวลาของมัน เขาจึง
ถูกลงโทษโดยการห้ามสิทธิในสิ่งนั้น การลงโทษผู้รับพินัยกรรมโดยการห้ามสิทธินี้ จะต้องเกิดขึ้นภายหลังจากการฆ่า ที่อยู่ถัดจากการทำพินัยกรรมในทันที แต่ถ้าหากผู้ทำพินัยกรรมรู้ว่ามีการทำร้าย และเขาก็ยังทำพินัยกรรมให้กับผู้ทำร้ายหรือผู้ที่ฆ่า ก็แสดงว่าเขาได้ให้อภัยและต้องการทำความดีกับผู้นั้นอีกด้วย
          
   สรุปได้ว่าทัศนะของมัซฮับต่างๆ เกี่ยวกับการฆ่าทำให้พินัยกรรมเป็นโมฆะนั้นมีสองทัศนะด้วยกันคือ
ทัศนะที่หนึ่ง การที่ผู้รับพินัยกรรมฆ่าผู้ทำพินัยกรรม ทำให้พินัยกรรมเป็นโมฆะ ได้แก่ทัศนะของมัซฮับหะนะฟีย์และมัซฮับหัมบะลีย์
ทัศนะที่สอง ผู้รับพินัยกรรมฆ่าผู้ทำพินัยกรรมไม่ทำให้พินัยกรรมเป็นโมฆะ ได้แก่ทัศนะของมัซฮับมาลิกีย์และมัซฮับซาฟิอีย์

(5) ผู้รับพินัยกรรมมิได้เป็นทายาทโดยชอบธรรมของผู้ทำพินัยกรรม ซึ่งมีสิทธิ์รับมรดกอยู่ แล้ว
ผู้รับพินัยกรรมจะต้องไม่เป็นทายาทโดยชอบธรรมของผู้ทำพินัยกรรมที่มีสิทธิ์รับมรดกอยู่ แล้ว ขณะที่ผู้ทำพินัยกรรมเสียชีวิตหากมีทายาทผู้อื่นไม่ยินยอม แต่ถ้าหากทายาทผู้อื่นยินยอมก็ถือว่าพินัยกรรมนั้นใช้ได้ เพราะท่านนบี (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ได้กล่าวว่า          
   “ไม่มีการทำพินัยกรรมให้กับทายาท นอกจากได้รับอนุญาตจากทายาทบุคคลอื่น"          
         
   และการที่ทายาทบุคคลอื่นไม่ยินยอม จะทำให้เกิดความแตกแยก ทะเลาะวิวาท การตัดความสัมพันธ์กับเครือญาติ ทำให้เกิดความโกรธแค้นและการอิจฉาริษยากันในระหว่างทายาททั้งหลาย เงื่อนไขนี้เป็นความเห็นที่สอดคล้องกันของ
มัซฮับต่าง ๆ โดยที่เขาทั้งหลายได้กำหนดกฎเกณฑ์ว่า ไม่อนุญาตให้ทำพินัยกรรมให้กับทายาทผู้หนึ่งผู้ใดที่มีสิทธิ
รับมรดกได้ เมื่อมีทายาทบุคคลอื่นไม่อนุญาต ......................ข้อมูลโดยท่านอาจารย์ มูร็อด บินหะซัน
นำเสนอโดย - ลูกกุญแจ - ศิษย์ประทีปศาสน์
         
            
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: ก.พ. 04, 2009, 09:51 PM โดย ศิษย์ประทีปศาสน์ »

ออฟไลน์ al-toorab

  • เพื่อนซี้ (o_O')
  • **
  • กระทู้: 172
  • Respect: 0
    • ดูรายละเอียด
Re: พินัยกรรม ตามหลักการศาสนา 1
« ตอบกลับ #1 เมื่อ: ก.พ. 01, 2009, 01:44 PM »
0
 salam

ญาซากั้ลลอฮุคอยรอน  myGreat:
يقول -صلى الله عليه وسلم-: هلك المتنطعون، هلك المتنطعون، هلك المتنطعون

"บรรดาผู้มุตะนัตติอูน(ผู้ที่คิดลึกเกินเลยขอบเขต)ได้มีความวิบัติแล้ว"

قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏لَيْسَ الْمُؤْمِنُ ‏ ‏بِالطَّعَّانِ ‏ ‏وَلَا اللَّعَّانِ وَلَا ‏ ‏الْفَاحِشِ ‏ ‏وَلَا الْبَذِيءِ

"ท่านร่อซูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้กล่าวว่า  ไม่ใช่เป็นผู้ศรัทธา  ผู้ที่ชอบตำหนิ(ผู้คนทั้งหลาย) ผู้ที่ชอบสาปแช่ง ผู้ที่ด่าทออย่างน่ารังเกียจ  และผู้ที่พูดหยาบคาย" รายงานโดยท่านติรมีซีย์ 1900 ท่านอัตติรมีซีย์กล่าวว่า  ฮะดิษฮะซัน

ออฟไลน์ al-firdaus~*

  • ทีมงานหลังบอร์ด (-_-''')
  • เพื่อนรัก (6_6)
  • *****
  • กระทู้: 5012
  • เพศ: หญิง
  • 可爱
  • Respect: +161
    • ดูรายละเอียด
Re: พินัยกรรม ตามหลักการศาสนา 1
« ตอบกลับ #2 เมื่อ: ก.พ. 01, 2009, 06:36 PM »
0
 salam

เสริมค่ะ

จากอัลกุรอาน ฉบับท่านจุฬาต่วน

ได้ถูกอัลเลาะห์กำหนดไว้เป็นฟัรดูเหนือพวกเจ้าแล้ว  เมื่อเหตุแห่งความตายมาสู่คนใดในหมู่พวกเจ้าที่เจ็บหนักขนาดถึงตายว่า หากผู้นั้นได้ทิ้งสมบัติไว้  ก็ให้ทำพินัยกรรมยกสมบัติเป็นของบิดามารดา  และวงศ์ญาติใกล้ชิดโดยความเป็นธรรม เป็นต้นว่า   มิให้ทำพินัยกรรมเกินกว่าหนึ่งในสามของสมบัติทั้งหมด  และอย่าให้บิดามารดาหรือญาติใกล้ชิดที่มั่งมีได้มากกว่าที่ยากจน   บัญญัติที่กล่าวข้างต้นนี้   ได้ถูกยกเลิกโดยอัล-กุรอานและอัล-หะดีธแล้ว  และตกเป็นซุนนะห์โดยบรรยายว่า  ผู้เจ็บป่วยจวนจะตายก็ดี ผู้มิได้เจ็บป่วยอยู่ก็ดี มีซุนนะห์ให้ถือเอาทรัพย์เพียงหนึ่งในสามจาก กองมรดกไปทำพินัยกรรมได้ดังนี้  คือ

(๑)  หากผู้รับพินัยกรรมเป็นสาธารณะก็ดี  เป็นบุคคลอื่นที่ไม่มีสิทธิ์ในกองมรดกก็ดี พินัยกรรมนั้นย่อมสำเร็จลงได้โดยไม่มีเงื่อนไข   เว้นไว้แต่ถ้าทรัพย์ที่ทำพินัยกรรมนั้นเกินกว่าหนึ่งในสาม  ส่วนที่เกินนั้นจะตกเป็นทรัพย์ในพินัยกรรมได้ก็ต่อเมื่อได้รับความยินยอมจากผู้มีสิทธิในกองมรดกเสียก่อน  ตามเงื่อนไขว่า
       ก.ถ้าผู้มีสิทธิในกองมรดกให้ความยินยอมกันทั้งหมด  ส่วนที่เกินกว่าหนึ่งในสามจะตกเป็นทรัพย์ในพินัยกรรมได้หมด
       ข.ถ้าผู้มีสิทธิในกองมรดกให้ความยินยอมแต่บางส่วน  ส่วนที่เกินกว่าหนึ่งในสามจะตกเป็นทรัพย์ในพินัยกรรมได้เฉพาะส่วนของผู้ที่ยินยอมเท่านั้น แต่ส่วนของผู้ไม่ยินยอมให้ยกคืนเป็นทรัพย์ในกองมรดก
(๒) ถ้าผู้รับพินัยกรรมเป็นทายาทที่มีสิทธิในกองมรดกแล้ว  จะต้องได้รับความยินยอมจากทายาทผู้มีสิทธิในกองมรดกแต่อยู่นอกพินัยกรรมตามเงื่อนไขดังในข้อ ก.  และ  ข.  เสียก่อน  พินัยกรรมนั้นจึงจะสำเร็จผล

เนื้อความซึ่งบ่งไว้นี้แหละเป็นที่เที่ยงแท้อยู่เหนือพวกที่ยำเกรงอัลเลาะห์ด้วยการปฏิบัติตามที่ทรงใช้และทรงห้าม
(อัลบะกอเราะห์ ๑๘๐)

ออฟไลน์ al-firdaus~*

  • ทีมงานหลังบอร์ด (-_-''')
  • เพื่อนรัก (6_6)
  • *****
  • กระทู้: 5012
  • เพศ: หญิง
  • 可爱
  • Respect: +161
    • ดูรายละเอียด
Re: พินัยกรรม ตามหลักการศาสนา 1
« ตอบกลับ #3 เมื่อ: ก.พ. 01, 2009, 06:37 PM »
0
 salam

ถ้าแม้นว่าพยานก็ดี  ผู้จัดการเรื่องพินัยกรรมก็ดี  ผู้ใดได้เปลี่ยนแปลงซึ่งคำสั่งให้มันเป็นอื่น  ไม่ว่าจะด้วยการปฏิเสธคำสั่ง  หรือด้วยการให้บกพร่องซึ่งคำสั่ง  หรือด้วยแปรคุณภาพของทรัพย์มรดกให้หย่อนลง  หรือ ด้วยวิธีการอย่างอื่น  ภายหลังจากพวกพยานก็ดี  ผู้จัดการพินัยกรรมก็ดีที่ได้รับทราบซึ่งคำสั่งแล้ว  บาปอันเนื่องมาจากการเปลี่ยนแปลงคำสั่งนั้นย่อมตกแก่บรรดาผู้เป็นพยานและผู้จัดการพินัยกรรมที่เปลี่ยนแปลงนั้นโดยเฉพาะ  แต่บาปนั้นหาได้ตกแก่ผู้ให้พินัยกรรมซึ่งได้ตายลงแล้วไม่  ด้วยว่าอัลเลาะห์นั้นทรงได้ยินยิ่ง  ซึ่งถ้อยคำของผู้ให้พินัยกรรม  ทั้งทรงรอบรู้ยิ่งถึงพฤติการณ์ต่างๆ ของผู้จัดการพินัยกรรมอีกด้วย  แล้วพระองค์ก็จะทรงสนองแก่ผู้ออกคำสั่งขั้นต้นด้วยความดี  และสนองแก่ผู้จัดการเรื่องพินัยกรรมที่ละเมิดคำสั่งด้วยความชั่ว

(อัลบะกอเราะห์ ๑๘๑)

ออฟไลน์ al-firdaus~*

  • ทีมงานหลังบอร์ด (-_-''')
  • เพื่อนรัก (6_6)
  • *****
  • กระทู้: 5012
  • เพศ: หญิง
  • 可爱
  • Respect: +161
    • ดูรายละเอียด
Re: พินัยกรรม ตามหลักการศาสนา 1
« ตอบกลับ #4 เมื่อ: ก.พ. 01, 2009, 06:38 PM »
0
 salam

แม้นว่าผู้จัดการพินัยกรรมคนใดเกรงว่าผู้ให้พินัยกรรมจะลำเอียง  ไม่ถือเอาความเที่ยง หรือเกิดบาป  เพราะเจตนาจะยกทรัพย์เกินกว่าหนึ่งในสามของทั้งหมด  หรือเจาะจงพินัยกรรมให้แก่ผู้ร่ำรวยอยู่แล้วโดยเฉพาะ  แล้วเขา (ผู้จัดการพินัยกรรม) ก็ได้ไกล่เกลี่ยกันระหว่างพวกที่ทรงสิทธิในทรัพย์พินัยกรรม  และผู้ให้พินัยกรรมนั้นให้ออมชอมกันด้วยความยุติธรรมย่อมไม่เป็นบาปแก่เขา  ที่จะทำการประนีประนอมไกล่เกลี่ยเช่นว่านั้น  เพราะแท้จริง อัลเลาะห์ทรงอภัยโทษยิ่ง   ทั้งทรงโปรดปรานยิ่ง

(อัลบะกอเราะห์ ๑๘๒)

ออฟไลน์ ابن سفيان السراجى

  • เพื่อนใหม่ (O_0)
  • *
  • กระทู้: 50
  • Respect: +1
    • ดูรายละเอียด
Re: พินัยกรรม ตามหลักการศาสนา 1
« ตอบกลับ #5 เมื่อ: ก.พ. 01, 2009, 08:20 PM »
0
 salam
ยังไงกระผมก็ขอขอบคุณสำหรับข้อมูลเสริมทุกอย่างนะครับ มีอะไรชี้แนะและเพิ่มเติมได้เลยนะครับหากข้อมูลนั้นๆถูกต้องที่สุด และเป็นไปตามหลักการศาสนา
ขอบคุณทุกๆท่านอีกครั้ง และกระผมดีใจมากครับ
اللهم انفعنا ببركنه

ออฟไลน์ al-firdaus~*

  • ทีมงานหลังบอร์ด (-_-''')
  • เพื่อนรัก (6_6)
  • *****
  • กระทู้: 5012
  • เพศ: หญิง
  • 可爱
  • Respect: +161
    • ดูรายละเอียด
Re: พินัยกรรม ตามหลักการศาสนา 1
« ตอบกลับ #6 เมื่อ: ก.พ. 01, 2009, 08:25 PM »
0
 salam

สืบเนื่องจาก  อัลกุรอานฉบับท่านจุฬาต่วน ซึ่งได้รับมอบหมายให้พิมพ์

และตรงกับเรื่องพินัยกรรมพอดี  จึงได้ยกมาเสริมค่ะ loveit:


ออฟไลน์ ฮัยฟาอ์

  • เพื่อนสนิท (._.")
  • ***
  • กระทู้: 263
  • Respect: 0
    • ดูรายละเอียด
Re: พินัยกรรม ตามหลักการศาสนา 1
« ตอบกลับ #7 เมื่อ: ก.พ. 01, 2009, 11:13 PM »
0
เนื้อความที่สอดคล้องกัน  สามารถนำมาเสริมกันได้... mycool:

 

GoogleTagged