لاَ يُشَكِّكَنَّكَ فِى الْوَعْدِ عَدَمُ وُقُوْعِ الْمَوْعُوْدِ وَإِنْ تَعَيَّنَ زَمَنُهُ ، لِئَلَّا يَكُوْنَ ذَلِكَ قَدْحاً فِىْ بَصِيْرَتِكَ وَإِخْمَاداً لِنُّوْرِ سَرِيْرَتِكَ

“ลา ยุชักกิกันน่า ก้า  ฟิลวะ อฺดิ อะดะมุ วะกูอิลเมาอูด วะอิน ตะอัยย่าน่าซะมะนุฮู ลิอัลลา ยะกูน่า ซาลิก้า ก็อดฮัน ฟี บะซีร่อติ้ก้า วะอิคมาดัน ลินูริ ซะรีร่อติ้ก้า”

ท่านอิมาม อิบนุอะฏออิลแหละฮ์ กล่าวว่า

" จงอย่า สงสัยในสัญญาโดยสิ่งที่ถูกสัญญาไว้ยังไม่เกิด  และ แม้ว่าได้เจาะจงเวลาของสัญญาไว้แล้วก็ตาม เพื่อไม่ให้ความสงสัยนั้น ทำให้เกิดตำหนิขึ้นในตาใจของท่านและเพื่อไม่ให้รัศมีในหัวใจของท่านหม่นหมอง ลง"

บทวิภาษ
บทความเฉพาะกิจ  “ออกอีดิลอัฎฮาที่ไม่ต้องรอคำประกาศจากสำนักจุฬาราชมนตรี”

อ.มุรีด ทิมะเสน  ได้เขียนบทความเฉพาะกิจนี้  ณ  ที่บ้าน วันพฤหัสบดีที่ 28 ธันวาคม 2549

โดยเริ่มต้น  “อรัมภบท”  ว่า

เนื่องด้วยปีนี้ (พ.ศ. 2549) เมืองไทยออกอีดิลอัฎฮา 2 วัน นั่นคือวันเสาร์ที่ 30 ธ.ค. 49 และวันอาทิตย์ที่ 31 ธ.ค. 49  จึงสร้างความสับสนให้แก่พี่น้องมุสลิมในเมืองไทยเป็นอย่างยิ่งโดยพวกเขาตัดสินใจไม่ได้ว่าตนเองจะออกอีดอีด  อัฎฮาวันไหนกันแน่? บางคนกล่าวว่า ฉันจะออกตามคำประกาศของประเทศซาอุดิอาระเบีย เพราะวันวุกุฟ ( وقوف )
หรือวันอะเราะฟะฮฺ ( عرفة) มีที่ประเทศซาอุดิอาระเบียเพียงแห่งเดียวเท่านั้น ส่วนอีกใจหนึ่งก็ยังกังวลกับคำประกาศจากสำนักจุฬาราชมนตรีว่าด้วยความเชื่อเดิมที่ว่าต้องปฏิบัติตามผู้นำ  สิ่งต่างๆ ข้างต้นเป็นความกังวลที่ทวีเพิ่มมากขึ้นในการออกอีดอีดิลอัฎฮาปีนี้ (2549) เป็นอย่างยิ่ง