หลักวิชาอากิดะฮ์  หรือวิชาเตาฮีดนั้น  คือ  ศาสตร์ที่พิจารณาเกี่ยวกับสรรพสิ่งที่ถูกสร้าง
เพื่อนำไปสู่การรู้จักพระเจ้าผู้ทรงสร้าง หรือกล่าวคำนิยามอีกนัยหนึ่งว่า 
มันคือศาสตร์ที่พูดเกี่ยวกับ  บรรดาพระนาม  คุณลักษณะ
และการกระทำของอัลเลาะฮ์  และพิจารณาถึงบรรดามัคโลคจากบรรดามะลาอิกะฮ์  นบี   วันสิ้นโลก
บนกฏหรือหลักการของอิสลาม  ไม่ใช่บนรากฐานของพวกปรัชญา  เนื่องจากพวกเขานั้น
พูดเกี่ยวกับอัลเลาะฮ์  มะลาอิกะฮ์  และอื่นๆ  โดยยึดเพียงสติปัญญาเท่านั้น

            بسم الله الرحمن الرحيم
 

             บทนำ

เป็นที่ทราบกันดีว่า  ปัจจุบันวิกฤตทางด้านจิตวิญญาณอันมีทิฐิที่กำลังพัดโหมกระหน่ำความรู้สึกของมนุษย์
ได้เป็นปัจจัยทำให้จิตสามัญสำนึก  มีการเน้นถึงเรื่อง  จิตแพทย์  จิตวิทยา  การบำบัดจิตใจ  และเป็นปัจจัยเสริมให้มนุษย์หันไปสนใจวิถีทางใหม่ๆ  ในการเผชิญกับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในปัจจุบัน 

 เมื่อเราพิจารณาถึงประวัติศาสตร์ประชาชาติอิสลาม  เราจะพบว่า  การบำบัดจิตใจ  ขัดเกลาจิตวิญญาณ และการทำให้จิตใจมีความผูกพันอยู่กับอัลเลาะฮ์(ซ.บ.)  ได้เป็นผลงานที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง ที่มาจากความคิดของบรรดาปวงปราชญ์ของโลกอิสลาม ที่ได้มาจากอัลกุรอานและซุนนะฮ์  จึงไม่เป็นที่สงสัยว่า  สิ่งดังกล่าวนี้เป็นเป้าหมายของชาริอะฮ์ที่มีความสุนทรียภาพในตัวของมัน 

สะลัฟและเคาะลัฟ
 

การที่ผมนำเสนอเกี่ยวกับเรื่อง สะลัฟและเคาะลัฟนี้  อันเนื่องจากว่า  มีบางกลุ่มยังเข้าใจคำว่า สะลัฟและเคาะลัฟผิดไป  หรือเข้าใจหลักการอากิดะฮ์ของสะลัฟและเคาะลัฟผิดพลาด  โดยอ้างว่าตนเองนี้มีอากิดะฮ์สะลัฟ  ไม่ใช่อากิดะฮ์เคาะลัฟ   หรืออ้างว่าตนเองนี้มีอากิดะฮ์สะลัฟ  ส่วนผู้อื่นจากตนนั้นมีอากิดะฮ์เคาะลัฟซึ่งเป็นบิดอะฮ์   ซึ่งคำพูดอย่างนี้ไม่ใช่เพียงแต่พูดในการหมู่คนทั่วไปเท่านั้น  แต่ยังครอบคลุมไปถึงผู้รู้บางท่านอีกด้วย  ดังนั้น  กระผมจึงปรารถนาอย่างยิ่งที่จะชี้แจงข้อเท็จเกี่ยวกับสะลัฟและเคาะลัฟนี้  เพื่อให้พี่น้องอะฮ์ลิสซุนนะฮ์วัลญะมาอะฮ์ได้เข้าใจ 

อนึ่ง  คำว่าสะลัฟและเคาะลัฟนั้น  เป็นชื่อเรียกของบรรดาบุคคลที่อยู่ในช่วงสมัยหนึ่งๆ  เท่านั้น  คือทัศนะที่มีน้ำหนักก็คือ  สะลัฟคือกลุ่มชนมุสลิมีนที่อยู่ในช่วง 300 ปี หลังจากที่ท่านร่อซูลุลเลาะฮ์ ซ๊อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้เสียชีวิตไปแล้ว  และเคาะลัฟ  ก็คือ กลุ่มชนมุสลิมีนที่อยู่ในช่วงหลังจาก 300 ถัดเรื่อยมา